Interlagos heeft meer dramatische F1-momenten voortgebracht dan vrijwel elk ander circuit op de kalender. Het circuit in São Paulo heeft een technisch veeleisende lay-out en trekt een van de meest fanatieke F1-publiekjes ter wereld. Het beruchte São Paulo-weer doet de rest: bij elke editie levert Interlagos iets ongekends op.
De Autódromo José Carlos Pace racet als zeldzaamheid op de F1-kalender tegen de klok in en heeft een lengte van 4,309 kilometer. Het circuit is vernoemd naar de Braziliaanse F1-rijder José Carlos Pace, die in 1977 bij een vliegtuigongeluk om het leven kwam op 37-jarige leeftijd. Het weer slaat er razendsnel om, van droog en warm naar tropische regen, en die ene bui heeft al menig race voorgoed veranderd.
De dag dat Senna met één versnelling won
Ayrton Senna was al tweemaal wereldkampioen en gold als de beste coureur ter wereld, maar één ding had hij nog nooit gedaan: winnen in eigen land op Interlagos, het circuit waar hij zijn eerste racervaringen opdeed als kind. In 1991 veranderde dat, op een manier die geen scriptschrijver had durven bedenken. Zijn versnellingsbak gaf de geest in de slotfase, waardoor hij de laatste ronden reed met alleen de zesde versnelling: niet remmen, niet terugschakelen, gewoon overleven tot de finish. Hij haalde het toch. Op het podium moest hij worden opgetild door zijn monteurs, uitgeput maar eindelijk eerste thuis in São Paulo, voor het publiek dat hem zijn hele carrière al had zien rijden.
Hoe Hamilton wereldkampioen werd in de allerlaatste bocht
In 2008 won de Braziliaan Felipe Massa de race en was de viering aan de pitmuur al volop begonnen. Met Hamilton op de vijfde plek in de puntenstand had Massa de wereldtitel: de rekenmachines zeiden het, de pitmuur riep het, en die berekening klopte ook. Voor even. Lewis Hamilton had nog één coureur nodig: de Duitser Timo Glock, die op droog rubber de regen trotseerde en zijn tempo verloor. Hamilton passeerde hem in de allerlaatste bocht, pakte de vijfde plek die hij nodig had en won de titel met één punt verschil. Massa’s vreugde sloeg voor de camera’s om in verdriet.
Negentien jaar oud en de allerbeste in de regen
Op 13 november 2016 beleefde Interlagos een race die drie uur duurde, tientallen veiligheidswagenronden telde en waarin tweemaal rood wed gevlagd. Max Verstappen was 19 jaar oud en klom in de chaos van de zestiende naar de derde plek in de laatste vijftien ronden, via inhaalacties door plassen water die andere coureurs angstvallig vermeden. Zijn rijden in de regen oogstte vergelijkingen met Senna en Schumacher, en Red Bull-teambaas destijds, Christian Hornerm, zei achteraf dat het een van de beste drives was die hij ooit had gezien. Het voelde als een overwinning, ook al eindigde hij derde.
Die reputatie werd in de jaren daarna bekrachtigd. In 2019 was zijn overwinning op Interlagos de eerste voor een Honda-aangedreven wagen sinds Senna’s McLaren in 1991, een detail dat liefhebbers van de sport niet ontging. Zijn affiniteit met dit circuit staat vast: in 2023 en 2024 volgden nog twee zeges, meer dan welke andere actieve coureur in die periode ook pakte. In 2025 doorbrak Lando Norris de reeks met een verdiende overwinning.
Kimi Antonelli veroverde de titel van jongste F1-kampioen ooit al eerder dit seizoen, maar bij dit circuit heeft het wegvallen van de kampioensdruk nog nooit voor een saaie middag gezorgd. Interlagos heeft de neiging coureurs vrij te laten racen, fouten te laten maken en kansen te laten grijpen die elders niet bestaan. Met drie races te gaan rijden ze bovendien vrijer dan ooit. Interlagos schrijft zijn eigen script, en dat script heeft in meer dan vijftig jaar nooit iemand teleurgesteld.
